Terapia logopedyczna obejmuje swoim zasięgiem całość specyficznych, zamierzonych oddziaływań ukierunkowanych na usunięcie wszelkich zakłóceń procesu porozumiewania się.

Oddziaływania te mają na celu:

- korygowanie zaburzeń mowy
- usprawnianie motoryki aparatu artykulacyjnego
- usprawnianie funkcji pokarmowych
- wypracowanie odpowiedniego poziomu sprawności językowej, oddechowej i fonacyjnej
- wzbogacanie zasobu słownictwa biernego i czynnego
- stwarzanie możliwości porozumiewania się podopiecznym, którzy nie są w stanie posługiwać się mową werbalną (komunikacja alternatywna)

Metody stosowane w ramach terapii logopedycznej:

- logopedyczne (ćwiczenia oddechowe, fonacyjne, artykulacyjne, słuchowe)
- masaż logopedyczny
- elementy masażu C. Moralesa
- elementy symultaniczno-sekwencyjnej metody nauki czytania J. Cieszyńskiej
- elementy globalnej nauki czytania G. Domana
- elementy metody werbo – tonalnej
- Pedagogika zabawy
- Terapia ręki (usprawnianie pracy ręki, ćwiczenia grafomotoryczne)
- Logorytmika (oddziaływanie na sferę słuchową, słuchowo – ruchową i ruchową)
- Komunikacja alternatywna i wspomagająca (PECS, Makaton, komunikatory, przedmioty rzeczywiste, obrazek)
- Multimedialne programy logopedyczne (Wczesne wspomaganie, Logopedia, Logorytmika, Praksja)

Metody dobierane są indywidualnie, zgodnie z potrzebami i możliwościami poznawczymi każdego podopiecznego. Zajęcia prowadzone są indywidualnie.

Projekt Milczący świat „„dofinansowany przez Fundację PZU dobiegł końca. Realizowany był przez Stowarzyszenie Na Rzecz Pomocy Osobom Niepełnosprawnym „Podajmy Sobie Ręce” w Baboszewie.
Trwał przez sześć miesięcy - od lipca 2015 do grudnia 2015. Oferta bogatych zajęć skierowana była do 25 dzieci z deficytami w zakresie komunikacji, kompleksową, wielospecjalistyczną diagnozą funkcjonalną. W programie wzięły udział dzieci i młodzież - ofiary wypadków komunikacyjnych, dzieci przedwcześnie urodzone, dzieci z wykrytą niepełnosprawnością od urodzenia do 10 roku życia. W tej grupie znajdowały się dzieci z niepełnosprawnością intelektualną , dzieci z opóźnionym rozwojem mowy, dzieci z afazją , autyzmem, i zespołem Aspergera.

W ramach projektu specjaliści ze Stowarzyszenia poprowadzili zajęcia :
● Terapię behawioralną ,
● Trening Słuchu Johansena,
● Terapię nerologopedyczną,
● Terapię z wykorzystaniem C-eye( CyberOka)
● Terapię psychologiczną ,
● Stworzyliśmy grupę wsparcia dla rodziców.

 


Dzięki grupie wsparcia - rodzice nabyli umiejętności wychowawczych pod kątem radzenia sobie z sytuacjami trudnymi

i wspomaganiem rozwoju dzieci w poszczególnych sferach.

Naszym głównym celem projektu była pomoc osobom niepełnosprawnym z zaburzeniami komunikacji. Liczymy na owocną współpracę z Fundacją PZU. Dziękujemy za wsparcie i zaangażowanie. –

Marzena Aleksandrowska - koordynatorka projektu ze strony baboszewskiego stowarzyszenia.

 

 

Stowarzyszenie Na Rzecz Pomocy Osobom Niepełnosprawnym „Podajmy Sobie Ręce” razem z mamą Nikoli W. i Gminą Naruszewo prowadzi akcję zbierania nakrętek i tonerów. Dochód ze sprzedaży będzie przeznaczony na zakup CYBER-OKA, pomocy, która ułatwi porozumiewanie się z otoczeniem oraz neurorehabilitacje.


Cyber-Oko, to urządzenie, które umożliwia osobom sparaliżowanym obsługiwanie komputera przy pomocy wzroku. Służy do komunikacji z pacjentami w śpiączce, stanach wegetatywnych, będących w „zespole zamknięcia”, w stanach minimalnej świadomości oraz dotkniętych afazją. Urządzenie składa się z komputera (laptopa) i monitora, w rogach którego zamontowane są 4 diody emitujące światło podczerwone oraz kamera. Ważne jest, aby w możliwie krótkim czasie podjąć z pacjentem neurorehabilitację, bo dzięki temu mamy szansę na potrzymanie jak największej ilości połączeń synaptycznych w mózgu. Pacjenci, którzy znajdują się w ciężkich stanach neurologicznych, które powstały w wyniku urazu, niedotlenienia, ale również jako następstwo choroby neurodegradacyjnej, mają czasowo utrudnioną lub całkowicie zniesioną możliwość komunikacji werbalnej. W takiej sytuacji można wykorzystywać ruchy oczu do oceny funkcjonowania poznawczego i zdolności porozumiewania się. Ruch gałek ocznych jest to często ostatnia rzecz, którą nasi pacjenci są w stanie w mniejszym lub większym stopniu kontrolować.

Podkategorie

 

Terapia behawioralna

Terapia behawioralna jest jedną z kluczowych metod oddziaływania dla dzieci i młodzieży ze spektrum autyzmu.

U dzieci ze spektrum autyzmu mogą pojawić się zaburzenia zachowania np: autoagresja, zachowania auto-stymulacyjne, nieprawidłowe funkcjonowanie zwłaszcza w sferach kontaktów społecznych i komunikacji, zalecana jest wobec tego wczesna interwencja, najlepiej w przypadku dzieci, które nie ukończyły 3. roku życia.

Terapeuta behawioralny

Zadaniem terapeuty behawioralnego jest kształtowanie u dziecka jak największej liczby zachowań adaptacyjnych, które rozwiną jego niezależność i umożliwią mu prawidłowe funkcjonowanie w środowisku.

W pracy z autystycznym dzieckiem, terapeuta rozpoczyna od nauki podstawowych umiejętności kluczowych, czyli prawidłowej komunikacji, np. zachowywania kontaktu wzrokowego, czynności samoobsługowych, np. prawidłowego jedzenia, wykonywania prostych poleceń słownych, np. wstań, usiądź, klaśnij lub wskazywania i przynoszenia konkretnych przedmiotów. Rodzic lub terapeuta starają się wzmacniać tylko zachowania pożądane, a wygaszać oraz redukować zachowania nieprawidłowe. Pomocą w realizowaniu tych celów jest systematyczne wzmacnianie (nagradzanie) dziecka. Wzmocnienie jest czymś, co następuje bezpośrednio po pewnym elemencie zachowania i zwiększa prawdopodobieństwo jego ponownego wystąpienia.

Wyróżniamy 3 podstawowe cele terapii behawioralnej:

  • rozwijanie zachowań deficytowych – czyli takie zachowania, które występują u dziecka z autyzmem zbyt rzadko bądź wcale, a które powszechnie uważane są za prawidłowe i pożądane u zdrowego dziecka w danym wieku i w pewnych sytuacjach (prawidłowa mowa, zabawa tematyczna, naśladowanie, okazywanie emocji, itd.),

  • redukcja zachowań niepożądanych – niwelowanie zachowań niepożądanych, jest najważniejszym obszarem terapii dziecka (to zachowania destrukcyjne, zachowania agresywne i autoagresywne, zachowania auto-stymulacyjne).

  • generalizacja i utrzymanie efektów terapii – generalizacja występuje wtedy, gdy zachowanie pojawia się w różnych środowiskach i w obecności innych osób, rozszerza się na wiele pokrewnych zachowań oraz utrzymuje się w czasie.

W przypadku braku wymienionych umiejętności kluczowych może utrudnić, a wręcz uniemożliwić dalszą edukację dziecka. Dlatego podstawa jest nauczenie dziecka, jak się uczyć. Wczesna interwencja terapią behawioralną pozwoli zatem nabycie umiejętności i uniknięcie utrwalenia problematycznych zachowań dziecka.



 

 

designed by agak malaja.pl